Resim yapma tutkum!  Resmin beni tercih etmesiyle oldu. Bir anda esiri oldum….. Bu esaretimin evresinde, kararlı bir şekilde tamamıyla kontrolümün dışında gelişen, beni yönlendiren, içimde yer almış başka bir benin arzularıdır ürettiklerim, benimle olan başka bir benle uyum içerisinde olmaya çalışıyorum. Onun üzerimde ki hakimiyeti ağır, bu yüzden çok şeyimi aldı götürdü.

        Tek arzusunun üretmek olduğunu bilmekteyim, hakkında zamanla öğrendiğim tek şey bu. İsteklerine cevap verebilmek için sanki zamanla yarışıyorum yorulabileceğim ihtimalini düşünmeden, öyle sanıyorum ki rahatlatmak için sayesinde yaptıklarıma son zamanlarda isim koyma hakkını veriyor bana, bunu ileriye yönelik benimle bütünleşmesi adına bir göz kırpması olarak nitelendiriyorum. Umarım haklı çıkarım; belki de olgunlaşmadığımı düşünerek kendi irademle hareket etmeme, düşünmeme bu yüzden izin vermiyor. Hayatın içerisinde var olan gördüğüm, algıladığım her şeye, her karesine bir resim gibi bakmama bu yüzden vesile oluyor kim bilir. Asıl amacı çok iyi bir sanat adamı olmam. Hedefi buysa bunun adına esaret demem kampa alınmış gerçek kimliğimin terbiye edilmesinde bana gönderilmiş benim için seçilmiş bir eğitici derim; hatta yaşamımın sonuna kadar öğrencisi olmayı tercih ederim. Sürekli resim yapmama vesile olan bu güç bir gün benimle tek vücut olur, aynı ruh hakimiyetinde güzel şeyler yapmaya neden oluruz. Ümit ederim ki sonucunda ele güne muhtaç olmadan.