Dondurucu bir aralık akşamında dışarıda esen uğultulu rüzgâr, çamların iğneli yaprakları arasında gezinirken tiz bir şarkıda nakarat tutuyor ve gövdelerini geminin seren direği gibi gıcırdatıyordu. Fırtınaya kapılarak koparcasına gelen yağmur yüklü bulutlar şehrin üzerinde kümelendiğinde doğum sancısının işareti olan şimşeğin göz kamaştırıcı ışığı ile birlikte ürperten ve sindiren bir gürleme sesi sonrasında akşamın alacakaranlığına derin bir sessizlik hâkim oluyordu.

Saçımı okşuyorum, saçların niyetine
Yâdıma gurbet düştü, ben yine uçuyorum.
Nasıl alışayım ki hasretin diyetine,
Kadehte yudum yudum hep seni içiyorum.

Canhıraş şiirde yorgun kalemin,
Tendeki yangına hükmü geçmiyor.
Bir nefes dumanda sönen âlemin,
Karakışlaşında gülüm açmıyor.

En nurlu ve feyizli geceyi Kadir Gecesinde idrak ederiz. Kur'ân'da adı geçen tek ay Ramazan ayıdır; tek gece de Kadir Gecesidir. Bu bereketli saatlerin şeref ve kıymetini Kâinatın Rabbi Sevgili Habibine haber vermektedir. Bu gecenin faziletine o kadar değer verilmektedir ki, o vakitlerde tecelli edecek rahmetin ve ruhanî hâdiselerin anlatılması için müstakil bir sûre inmiştir. Bu sûre Kadr Süresidir.

Bayram bir sevinç ve neşe günüdür. Yüce duyguların coştuğu, sevgi ve saygı, hislerinin mü'minler arasında alabildiğine canlandığı güzel günlerden biridir. O günde yardımlaşma ve kaynaşma son sınırına varır.